Meten is weten

M

Sigarettenrook bevat tot twintig keer meer schadelijke stoffen dan op sommige pakjes staat. Telkens opnieuw zie je dat autofabrikanten ook anders meten dan overheidsinstanties. Meten is nochtans objectief, meten is weten. Maar in management moet je altijd denken aan de wet van Goodhart:  zodra een indicator gebruikt wordt als norm, houdt de indicator op een goede norm te zijn.

Boeiend is ook de hoogverheven discussie over de nieuwe norm voor alcoholgebruik. Tien glazen per week. We zijn volwassen genoeg om daarover zelf te beslissen. Natuurlijk, laten we heroïne dan maar vrij. Het is deel van onze cultuur, onze tradities, zoals visjes levend opeten, ganzen de nek omwringen, of zangwedstrijden voor blinde vinken (niet verwarren met het gerecht, dat zingt niet). Ik weet het beter dan de wetenschap. Ik beslis zelf wel, niemand moet zich daarmee moeien, vooral niet, zou ik zeggen als u een door alcohol uitgelokte ziekte krijgt of dronken een ongeval veroorzaakt en gekwetst raakt. Dan laten we u gewoon gerust. Soms heeft de wetenschap helaas minder prettige berichten.

Laten we het glas heffen op het feit dat we die zonder al te veel censuur mogen horen. De leukste reactie vond ik die van een lezer in het Laatste Nieuws die opmerkte dat als alcohol nog niet zou bestaan, het gewoonweg niet op de markt mocht komen. Gelukkig hebben we in onze streken een eeuwenlange traditie om van de weldaden van alcohol te genieten. Dat de koningen er soms jicht van kregen, was zowat het enige nadeel van deze cultuureigen drank.

Geef een reactie

Rubrieken