Scientific American leert niet bij

S

Scientific American zou eens moeten leren helder te redeneren. Lezers lokken met prietpraatjes kan ik  aanvaarden van tijdschriften vol fake news over verliefdheden, scheidingen, familiedrama’s en roddels allerhande, maar  niet van een tijdschrift dat hoopt echte wetenschap te bevorderen.  Ik krijg een aanbod om mij te abonneren met als aanmoediging dat ik de gek in mijzelf moet loslaten. Galilei en Mendl werden aanvankelijk ook uitgelachen en zij liggen mede aan de basis van de belangrijkste wetenschappelijke inzichten aller tijden.  Wat een redeneerfout. De Nationale Loterij voert zo campagne. Iedereen die ooit het Grote Lot heeft gewonnen, heeft een lotje gekocht. Dat klopt. Maar het is niet omdat je een lotje koopt, dat je zult winnen. Alle grote wetenschappers hebben volgehouden, maar het is niet omdat je volhoudt dat je een grote wetenschapper bent of wordt. Sommige creationisten houden ook heel lang vol. Het is niet omdat een zeer beperkt aantal topwetenschappers ooit enkele gekke ideeën hebben gehad, dat je een grote denker zult worden als je gekke ideeën spuit. Topvoetballers rijden met snelle auto’s, maar het is niet omdat je een snelle auto voor je zoon koopt, dat hij topvoetballer zal worden. Wetenschap is voor 99,99% logisch, geduldig en heel traditioneel werken. Observeren, analyseren, testen, fouten zoeken, herbeginnen, eindeloos herbeginnen. Zo gaat wetenschap vooruit. Niet door gek te denken. Heel af en toe, ontstaan er doorbraken, ‘paradigma-verschuivingen’,  die zijn aanvankelijk wel gek. Soms door toevallige fouten in een laboratorium. In de belangrijke wetenschappen krijg je zo’n ‘gekke’ verschuiving eens om de vijftig jaar (bij managementwetenschappen bij elk nieuw nummer van Harvard Business Review) en die grote doorbraken worden bijna steeds gerealiseerd door wetenschappers die heel lang en geduldig de klassieke wetenschap hebben beoefend. Pas dan zijn gekke ideeën relevant.

Geef een reactie

Rubrieken